Idea dzieła…

Dzieło Wielkanoc bez granic jest kontynuacją Wigilii bez granic, która została zainicjowana przez Instytut Myśli Schumana w 2016 roku. Polega również na budowaniu relacji między Polakami a cudzoziemcami studiującymi lub pracującymi w Polsce. Dobre, osobiste relacje z Polakami pomogą cudzoziemcom poznać naszą kulturę, tradycję i religię. Celem tych działań jest pomoc w procesie stopniowego wrastania danej osoby w kulturę otaczającego ją społeczeństwa, czyli inkulturację. Czas Świąt jest dobrym momentem, żeby, wykorzystując przerwę w zajęciach na uczelni czy w pracy, zaprosić cudzoziemców do naszych domów na Śniadanie Wielkanocne lub inny posiłek Wielkanocny.

Głównym inspiratorem obydwu tych dzieł jest Robert Schuman. Uznawany za ojca założyciela Wspólnoty Narodów Europy Schuman łączył narody i instytucje oraz wspierał współpracę gospodarczą, ale zawsze podkreślał, że najważniejsze jest łączenie ludzi, budowanie relacji między nimi. Patrząc na wyzwania naszych czasów, widzimy, że cudzoziemcy potrzebują pomocy nie tylko instytucjonalnej, ale przede wszystkim otwartego serca drugiego człowieka. W Polsce mamy bogate doświadczenie goszczenia w domach młodych pielgrzymów z całego świata, którzy przyjechali do nas na Światowe Dni Młodzieży czy Europejskie Spotkania Młodych (Taize).

Na Wielkanoc bez Granic do polskich domów są zaproszeni wszyscy cudzoziemcy niezależnie z jakiego kraju pochodzą, jakiego są wyznania czy też jaki mają status majątkowy. Przez te kilka ostatnich lat w Wielkanocy i Wigilii bez Granic wzięło udział wiele tysięcy uczestników. Zagraniczni goście pochodzili między innymi z takich krajów jak Indie, Chiny, Wietnam, Turcja, Egipt, Armenia Kazachstan, kraje Afryki, USA, Niemcy, Francja, Włochy, Ukraina, Holandia, Litwa i wielu innych. Mamy przykłady spontanicznego rozwijania powstałych relacji również po świętach. Instytut Myśli Schumana proponuje też zorganizowaną formę wspólnych spotkań poświątecznych w tzw. Międzynarodowych Grupach Schumana.